The Smiths - The Queen Is Dead

Side A:

1. The Queen Is Dead (6:23)
2. Frankly, Mr. Shankly (4:17)
3. I Know It's Over (5:48)
4. Never Had No One Ever (3:36)
5. Cemetry Gates (2:39)

Side B:

1. Bigmouth Strikes Again (3:12)
2. The Boy with the Thorn in His Side (3:16)
3. Vicar in a Tutu (2:21)
4. There Is a Light That Never Goes Out (4:02)
5. Some Girls Are Bigger Than Others (3:16)

The Smiths، گروه ایندی راک بریتانیایی که در سال 1982 در منچستر توسط Morrissey (وکال و ترانه‌سرا) و Johnny Marr (گیتار و آهنگساز) تشکیل شد و با Andy Rourke (بیس) و Mike Joyce (درام) تکمیل گردید، یکی از تأثیرگذارترین گروه‌های تاریخ موسیقی مدرن است. آنها تنها در 5 سال (1982–1987) 4 آلبوم استودیویی منتشر کردند اما با ترانه‌های عمیق، طنز سیاه، ملودی‌های به‌یادماندنی و صدای خاص Morrissey، ژانر ایندی و آلترناتیو راک را برای همیشه تغییر دادند. "The Queen Is Dead" اوج خلاقیت این گروه است و به‌عنوان یکی از بهترین آلبوم‌های تمام دوران شناخته می‌شود. The Smiths با فروش بیش از 15 میلیون آلبوم و تأثیر عمیق بر گروه‌هایی مانند Oasis، Radiohead، The Stone Roses، Blur و حتی Nirvana، میراثی جاودانه به‌جا گذاشتند. جدایی آنها در 1987 یکی از تراژیک‌ترین پایان‌های تاریخ راک است، اما موسیقی‌شان هنوز هم زنده و تأثیرگذار است.

"The Queen Is Dead" یکی از مهم‌ترین و بی‌نقص‌ترین آلبوم‌های تاریخ ایندی راک است که در ژوئن 1986 منتشر شد و به‌صورت وینیل 180 گرمی ریمستر شده بازنشر گردید. این آلبوم که در استودیوهای استرانج‌ویز و کن‌ماگن در منچستر ضبط شد، با تولید Johnny Marr و Stephen Street، ترکیبی از گیتارهای جینگل، وکال‌های احساسی Morrissey و ریتم‌های محکم است. "There Is a Light That Never Goes Out" با ملودی جاودانه و متن عاشقانه-تراژیک، "The Boy with the Thorn in His Side" با حس نوستالژیک و "Bigmouth Strikes Again" با طنز سیاه، از قطعات برجسته هستند. "The Queen Is Dead" با مقدمه طولانی و "Cemetry Gates" با شعرهای ادبی، عمق هنری گروه را نشان می‌دهند. ریمسترینگ جدید صدا را شفاف‌تر، گرم‌تر و سه‌بعدی‌تر کرده و جزئیات گیتار Marr و وکال Morrissey را به بهترین شکل منتقل می‌کند. این آلبوم نه تنها یک آلبوم راک، بلکه یک اثر هنری و فرهنگی است که هنوز هم پس از 38 سال تازه و تأثیرگذار به نظر می‌رسد. منتقدان آن را "بهترین آلبوم دهه 80" نامیده‌اند و Pitchfork امتیاز 10/10 داد. این وینیل برای طرفداران ایندی راک، دهه 80 و کلکسیونرها کاملاً ضروری است.