Karyn Rachtman - Pulp Fiction

Side A:

1. Pumpkin and Honey Bunny / Misirlou – Tim Roth, Amanda Plummer / Dick Dale & His Del-Tones
2. Royale with Cheese (Dialogue) – Samuel L. Jackson, John Travolta
3. Jungle Boogie – Kool & The Gang
4. Let's Stay Together – Al Green
5. Bustin' Surfboards – The Tornadoes
6. Lonesome Town – Ricky Nelson
7. Son of a Preacher Man – Dusty Springfield
8. Zed's Dead, Baby / Bullwinkle Part II – Maria de Medeiros, Bruce Willis / The Centurions

Side B:

1. Jack Rabbit Slims Twist Contest / You Never Can Tell – Jerome Patrick Hoban, Uma Thurman, John Travolta / Chuck Berry
2. Girl, You'll Be a Woman Soon – Urge Overkill
3. If Love Is a Red Dress (Hang Me in Rags) – Maria McKee
4. Bring Out the Gimp / Comanche – Peter Greene, Duane Whitaker / The Revels
5. Since I First Met You – The Robins
6. Rumble – Link Wray & His Ray Men
7. Strawberry Letter 23 – The Brothers Johnson
8. Out of Limits – The Marketts

Karyn Rachtman کارن رَچتمن تهیه‌کننده و سوپروایزر موسیقی آمریکایی است که به‌عنوان تولیدکننده و طراح اصلی موسیقی فیلم Pulp Fiction (1994) شناخته می‌شود. او یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در حوزه انتخاب و تولید موسیقی فیلم در دهه ۹۰ میلادی است و نقش مهمی در شکل‌گیری هویت شنیداری آثار کوئنتین تارانتینو داشته است. در فیلم Pulp Fiction برخلاف آثار دارای موسیقی متن کلاسیک، موسیقی به‌صورت یک مجموعه انتخاب‌شده از قطعات قدیمی راک، سرف راک، سول و پاپ طراحی شده است. کارن رچتمن به‌عنوان Music Producer / Music Supervisor مسئول انتخاب، هماهنگی، لایسنس و یکپارچه‌سازی این قطعات با فضای روایی فیلم بود؛ کاری که تأثیر مستقیمی بر موفقیت فرهنگی و هنری فیلم گذاشت. انتخاب قطعاتی مانند “Misirlou” از Dick Dale، آثار Chuck Berry و Urge Overkill باعث شد موسیقی فیلم به یکی از ماندگارترین و پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی فیلم تاریخ سینما تبدیل شود. دقت رچتمن در انتخاب موسیقی نه‌تنها حس نوستالژیک دهه‌های گذشته را زنده کرد، بلکه به شخصیت‌پردازی، ریتم روایت و امضای بصری–شنیداری فیلم کمک شایانی نمود. کارن رچتمن با Pulp Fiction استاندارد جدیدی برای نقش تهیه‌کننده موسیقی فیلم تعریف کرد و نشان داد که انتخاب درست قطعات موجود می‌تواند به اندازه یک موسیقی متن اورجینال، در ماندگاری یک فیلم نقش کلیدی داشته باشد.

Pulp Fiction دارای یک ساند ترک فراتر از یک آلبوم موسیقی متن است؛ یک اثر هنری مستقل و یکی از ۱۰ ساندترک برتر تمام دوران. "Misirlou" با گیتار الکتریک دیوانه‌وار Dick Dale، صحنه افتتاحیه را به‌یادماندنی کرد؛ "You Never Can Tell" رقص جان تراولتا و اوما تورمن را جاودانه ساخت؛ و "Girl, You'll Be a Woman Soon" از Urge Overkill، لحظه‌ای از اوج احساسی فیلم را رقم زد. وینیل 180 گرمی (به‌خصوص انتشارهای Music On Vinyl و Simply Vinyl) صدایی گرم، پانچ‌دار و کاملاً آنالوگ دارد که انگار از دهه 60 بیرون آمده. طرفداران در Discogs و Reddit این نسخه را «بهترین راه برای تجربه دوباره Pulp Fiction در خانه» می‌دانند.